De peuterspeelzaal, je lievelingspotlood, je oma of die vertrouwde plek waar je alles kent; vroeg of laat moeten we afscheid nemen. Maar hoe doe je dat? En wat als jij degene bent die achterblijft? In Zeg maar dag doen drie performers allerlei pogingen. Ze zwaaien, zingen, omhelzen elkaar, doen alsof ze gaan en oefenen hoe het is om te blijven. Het verdriet van missen en de vreugde van elkaar weer zien wisselen razendsnel af. Wat je soms overspoelt, kan ook wegzinken en later weer zachtjes boven komen drijven. Misschien is verdriet ook gewoon liefde die een weg naar buiten zoekt. Met weinig woorden en veel muziek biedt Zeg maar dag troost en ruimte aan grote gevoelens voor kleine mensen.
maastd.nl
